-
Pauwi ako mula sa paaralan, nang aking masilayan ang malaking dilim sa ‘di kalayuan. Nagbabadya na naman ang kalangitan. Nais ilabas ang mga luhang inipon nang kay tagal.
Naglakad kami papalapit sa nasabing dilim, para na rin makahanap ng masasakyan. Habang lumalapit kami, sya ring laki ng sakop nya. Hindi rin nagtagal, tuluyan nang nilamon ng dilim ang buong kalangitan. Unti-unti ring bumagsak ang ulan. Bawat patak, sinundan ng isa pa, at isa pa.
Pagkasakay namin ay syang buhos ng ulan. Mabuti na lamang at malapit lang ang paaralan sa aming tahanan. Hindi ko kinailangang mag-alala. Nakakapanghinayang lamang na hindi ko nasilayan ang ganda ng paglubog ng araw, kagaya ng mga nagdaang araw.
//
